|
Dagboek: Woensdag 25 juli 2001
Vanmorgen werden we om 06.30 gewekt door de telefoon. Vanuit Nederland is het niet altijd even duidelijk, dat we met een tijdverschil van 6 uur zitten. Gelukkig hebben we voor vanmorgen geen vaste plannen,
dus hebben we ons nog maar eens even lekker omgedraaid.
Om ongeveer 09.00 zijn we opgestaan en zijn Mike en Hakan op pad gegaan voor broodjes en koffie. Het is vandaag minder mooi weer dan de afgelopen dagen. Het is bewolkt en voor vanmiddag is er regen
voorspeld. Op zich is dat wel goed voor de bomen en planten, want het is de laatste week erg heet geweest. Uit telefoongesprekken met Nederland vernamen wij, dat het weer daar ook nu heel mooi is.
Na het eten zijn Mike en Inge gaan zwemmen. Hanife en Hakan vonden het te koud en zijn gaan wandelen met de tweeling. Tegen 11.30 waren we allemaal weer thuis. Het plan is om vandaag in het ziekenhuis te gaan kijken waar we precies moeten zijn en mogelijkerwijs Mary Nichols, de assistente van Dr. Michael Trese, te ontmoeten. Zo gezegd, zo gedaan. In het William Beaumont Medical Building moesten we op de 6e
verdieping zijn. Mary is aanwezig en heeft zelfs even tijd om met ons kennis te maken. Dr. Trese verblijft nog in het buitenland en is zelfs een dag later terug dan gepland. Dat betekent, dat het onderzoek morgen niet door Dr. Trese zelf, maar door zijn vervanger wordt verricht. Wel staat voor vrijdag de operatie van Emirhan op het programma, die dan door Dr. Trese zelf wordt verricht.
Beaumont Hospital,
Royal Oak. |
|
Hakan met Arda, Hanife met Emirhan en Inge op de achtergrond in het ziekenhuis. |
Morgen worden beide babies onderzocht. Emirhan wordt, zoals ons werd verteld, vrijdag geopereerd aan één oog en moet dan 1 nachtje in het ziekenhuis blijven. Omdat we redelijk in de buurt van het ziekenhuis gehuisvest zijn, hoeft hij niet langer te blijven. Wel moet hij na de operatie rechtop blijven zitten en mag hij niet gaan liggen. Het zal dus nog wel een zwaar nachtje worden. De aangeschafte buggies zullen hierbij goed dienst kunnen doen volgens Mary Nichols. Afhankelijk van het genezingsproces wordt waarschijnlijk volgende week het andere oog ook geopereerd. Uit het onderzoek van morgen zal blijken of en wanneer Arda geopereerd kan worden. Uiteraard kunnen we morgen pas berichten over de definitieve plannen. Het wordt nu wel spannend, nu het allemaal zo dichtbij komt.
Turks restaurant in Ann Arbor. |
Ysha (eigenaresse van het Turkse restaurant met Arda. |
|  | |
Na ons bezoekje aan het ziekenhuis zijn we doorgereden naar Ann Arbor. Via internet hebben we daar een Turks restaurantje gevonden. Toen wij aankwamen, was het nog gesloten, maar zou het met een uurtje opengaan. Om de tijd door te brengen, hebben we een bezoek gebracht aan het Islamitisch Centrum in Ann Arbor, maar hoewel het gebouw gewoon open was, bleek hier niemand aanwezig te zijn.
Vervolgens hebben we wat boodschappen gedaan in een islamitische winkel vlakbij het restaurantje. Daar kwamen we de eigenaresse van het restaurantje tegen en mochten we toch alvast naar binnen. Het was voor de familie Gormus heel prettig om weer even in het Turks te kunnen babbelen.
Papa H akan maakt even de voeding klaar.
|
De tweeling ligt lekker te slapen in het restaurant.
|
We hebben heerlijk gegeten. De Turkse keuken kan heel lekker en gezond zijn. Na het eten zijn we over een binnenweg teruggereden naar ons hotel. Het is niet voor te stellen hoeveel restaurantjes er hier langs de weg staan. Volgens ons wordt er door de Amerikaanse huisvrouwen heel weinig gekookt.
Hanife, Inge en Emirhan
|
De bank waar wij even geld checks moesten inwisselen.
|
Om 20.30 waren we weer thuis. Vanavond blijven we lekker voor de buis en gaan we vroeg naar bed.
Morgen wordt het een spannende dag!
Welterusten allemaal
Met vriendelijke Groet,
Familie Görmus
Inge & Mike van de Beek
|
