De familie heeft ongeveer 1 jaar in Bunschoten gewoond. Moeder, broer en vrouw zijn inmiddels weer terug naar Kosovo. De woorden van Ramiz waren: Ik ben dankbaar voor alles wat er is gedaan en ondernomen. Dit kan ik nooit vergoeden, en sta in grote schuld bij jullie allemaal, Maar ik hoor in Kosovo.
 
Mijn persoonlijke gedachte zijn: Schulden heeft deze familie totaal niet t.o.v ons. Wij hebben het vanuit onze overdaad kunnen en mogen doen. Ik ben ervan overtuigd dat GOD ieder mens heeft geschapen met bepaalde capaciteiten en kwaliteiten. Deze mochten ingezet worden naar ik hoop tot ZIJN eer. Geen schuld aan de mensen, als alleen maar schuld bij GOD.
 
Wij wensen Isa Abazi en zijn familie vanaf deze plaats veel succes toe in het verdere verloop van hun leven, en bovenal God's zegen. Zonder dit laatste ben je denk ik erg arm.
 
Ik hoop dat dit verhaal een duidelijke afspiegeling geeft van hetgeen er voor, tijdens en na de actie "Hulp familie Kosovo"  heeft plaatsgevonden. Mocht u nog vragen en- of opmerkingen hebben m.b.t deze actie of wat er omheen is verweven, dan kunt u altijd een e-mail sturen. Ik zal proberen u naar mijn vermogen te antwoorden.
 
Het allerbelangrijkste waar ik op hoop, nadat u het verhaal m.b.t deze actie heeft gelezen,  dat wij ons realiseren dat wij leven in een vrij land met nagenoeg alle mogelijkheden, en dat wij eigenlijk alles hebben wat wij nodig hebben. Indien wij zin hebben in eten of drinken, dan lopen wij naar de koelkast of broodtrommel. Het is allemaal zo gewoon geworden.
 
Vrijheid van meningsuiting, wij kunnen en mogen gaan en staan waar wij willen, bijna niets wordt ons opgelegd. Hoe verschrikkelijk rijk zijn wij niet. En dat allemaal, terwijl er nog geen 2000 Km verderop grote armoe heerst. En vele mensen, net zoals u en ik, kiezen hier echt niet voor. Realiseren wij ons dat...?
 
Voor ons zit het werk, de afwikkeling, de vele telefoontjes, het administratieve gedeelte, en de financiële afwikkeling van de gehele actie erop. De financiën zijn nagekeken en gecontroleerd. Alle bonnetjes zijn ingeleverd, en de boekhouding is akkoord bevonden. Het speciale bankrekening nummer is inmiddels opgeheven. 
 
Ook van onze kant nogmaals heel veel dank voor het vele medeleven wat wij hebben ondervonden. Dit gaf ons de broodnodige mentale steun. Als dank hebben wij een ieder waarvan wij de namen wisten die hebben meegewerkt een boekje gegeven met dit verhaal en een oorkonde als aandenken. 

Mocht u nog vragen hebben en- of opmerkingen, dan kunt u ons bereiken via e-mail. Wij zullen u ten alle tijden proberen te helpen voor zover als dat in ons vermogen ligt.

Via deze weg wensen wij u GOD's onmisbare zegen toe. Voor nu en in de komende tijd. Laten wij niet vergeten dat HEM alle eer toekomt. HIJ gaf ons de kracht, het inzicht, de gezondheid, en de mogelijkheden om deze actie tot een succes te maken. 

Misschien tot ziens, of tot een volgende actie. wie weet. :-)

Vergeet alstublieft nooit, dat indien er een collecte bij u aan de deur is, of als iemand uw hulp vraagt, hieraan mee te werken. Gooi niet de deur dicht of scheep hen af met een fooi. Er kan een tijd aanbreken dat het u ook kan overkomen dat u hulp nodig heeft. Laten wij als afscheid de volgende woorden opschrijven:

Met vriendelijke groet,

Ahmed Bulut & Mike van de Beek