Dagboek: Dinsdag 24 juli 2001

Op de eerste plaats willen wij vandaag beginnen met alle mensen die ons een mailtje sturen van harte te bedanken. Het doet goed om zoveel medeleven te mogen ontvangen en het verzoek is dan ook hier niet mee te stoppen (e-mail adres, uitsluitend voor deze trip: mwbeek@cs.com ). Hakan en Hanife zijn blij met het medeleven, en spreken de hoop en verwachting uit dat dit allemaal niet voor niets zal zijn. Zij hebben nog steeds uw steun nodig.

Wij hebben vannacht van een zeer goede nachtrust mogen genieten. Vandaag houden we een relaxed dagje. Vanmorgen heeft Mike verse broodjes gehaald met een 'large' koffie (halve liter!). We hebben gezellig met z'n vieren op de veranda gegeten. Nadien hebben we de administratie gedaan en alle e-mail opgehaald respectievelijk beantwoord. We kunnen hier lokaal inbellen op internet, dus dat scheelt een berg in de telefoonkosten. Vervolgens zijn we het zwembad ingedoken. Mike en Hakan hebben weer salto's geoefend. Vervolgens hebben we de tweeling even met de beentjes in het zwembad laten 'proeven' van het heerlijke water. Emirhan vond het prachtig en begon gelijk te spetteren. Om ongeveer 13.00 zijn we even gevlucht voor de hitte. Tijd voor lunch en siësta!

Het was vandaag ook wasdag. Het hotel heeft de mogelijkheid om van een wasmachine gebruik te maken. Dit is niet alleen een uitkomst is (want een tweeling maakt ook dubbel zoveel wasgoed vuil!), maar bespaart ook onkosten. Geëmancipeerd als we zijn, hebben we Mike en Hakan op pad gestuurd met een vuilniszak vol vuile was. En deze kwam zowaar nog schoon terug ook.

Het washok bij het Motel. een paar Pfenny en schoon is het weer.

En ja hoor een echte wasmachine met uiteraard een geldautomaat.

Zeg maar nee, en je zier drie. Inclusief droger en ijsmachine. en een stoel om uit te rusten

Nadat de was klaar was, zijn we er even op uitgetrokken voor een eenvoudige maaltijd. We hebben een restaurant in de buurt ontdekt, waar je voor een vaste prijs net zoveel kunt eten als je zelf wilt. 

Na het eten zijn we even langs het ziekenhuis gereden, waar we a.s. donderdag de specialist hopen te ontmoeten, die de tweeling zal onderzoeken. Het was even een emotioneel moment voor Hakan en Hanife, die nog steeds niet kunnen geloven, dat ze nu daadwerkelijk in Amerika zijn. 

Hanife en Hakan bij het ziekenhuis.De spanning kwam los. Het was even teveel.

Even troosten en uithuilen bij Inge. Je bent en blijft een kei meid.

Hanife en Inge bij het "Medical Office Building ofwel  het Beaumont Hospital"

Tot slot van deze dag hebben we nog even buiten koffie gedronken en een sigaretje gerookt. Het voelt buiten nog warmer aan dan vanmiddag. Ondanks de herrie is het maar goed, dat onze slaapkamers airconditioned zijn.

Hanife en Arda

Morgen gaan we het gebied rondom het ziekenhuis verkennen, zodat we een beetje weten, wat er te doen en te zien is. Als de specialist positief beslist inzake de operatie, zullen we veel tijd in het ziekenhuis rondbrengen en dan is het makkelijk als we goed voorbereid zijn.

Onze Motelkamers waren keurig op orde toen wij terugkwamen van onze rit naar het ziekenhuis en boodschappen doen. De verzorging is meer dan perfect.

Ofwel, wij hebben geen klagen, en zijn dankbaar voor hetgeen wij nu  al hebben kunnen ondernemen. Wij wensen jullie allemaal welterusten toe voor straks en naar wij hopen weer gezond op.

Familie Görmus en van de Beek.